این روند رو که من فکر می کنم اولین بار خانوم حیدر زاده به کار برد من بهش می گم انفجار سازی (هر چی می خواید بهش بگید ) ولی باید با مثال براتون روشنش کنم تا بفهمیدش .....
این اولین کاربردی بود که من حس کردم :
تو مثل یه اتفاقی که می خواد یه روز بیافته
مثل اون شعر تری که هیچ کسی هنوز نگفته
مثل قاب عکس زردی که نشسته روی دیوار
مثل اشکهایی که آروم می چکن رو سیم گیتار
دست تو حسیه مثل چیدنه سیبهای قرمز
مثل سینه ریزی که روش مینویسن
بی تو هرگز ...هرگز
ببینید کاری به اول شعر نداریم بیاید رو آخرش (بی تو هرگز )
_ خدایا اینو کجا دیدم ؟
_ آها پشت تریلی ها موتور ها و ...
و وقتی این رویه شعر با سبک خوبی خونده می شه (آلبوم ساز مخالف مجتبی کبیری تنظیم : پدرام کشتکار ) یه آهنگ عجوبه ساخته می شه .
نکات مهم
ـ سعی کنید از واژه های روز استفاده کنید که تا حالا استفاده نشدن و استفاده از واژه هایی که قبلا در ترانه ها بوده فقط یک کار لوس می سازه و نمونه های ناموفق اون رو در آلبوم مهرشاد دیدید (بابا تو دیگه کی هستی که قبلا در چند ترانه داخلی خونده شده بود و آهنگ بی تو هرگز شهیاد که دیگه خودتون اگه متن رو خونده باشید می فهمید از کجاست )
ـ شما می تونید در ترانه هاتون وازه بسازید و اون رو رو زبون ها بندازید (آلبوم جدید هنگامه :
به خاطر تو می خونم
یا تو یا هیچ کس دیگه
قدر چشات رو می دونم
یا تو یا هیچ کس دیگه
یا مثلا آلبوم قبول قبول اسی )
به هر حال باز هم اگه سوالی داشتید می تونید بپرسید ......
